مطالعه و بررسي آسيب‌شناسي رواني- اجتماعي خانواده و كودك؛ با استناد به نهج‌البلاغه و روايات اهل بيت

خانواده اولين محيطي است كه شخصيت كودك را شكل مي دهد. خود اين محيط در محيط گسترده‌تري تحت عنوان فرهنگ جاي مي‌گيرد. بنابراين، خانواده به شدت از فرهنگ تاثير مي‌پذيرد و شكل مي‌گيرد. به‌طوركلي، با خانواده است كه كودك اولين قدم‌هاي اجتماعي شدن را بر مي‌دارد و در نهايت به موجودي كاملا اجتماعي تبديل مي‌شود. از طرفي آسيب‌هاي اجتماعي در همه جوامع كم و بيش يافت مي‌شود و تنها در شدت و ضعف آن است. نكته آن است كه در جوامعي چون كشور ما، برخي از اين آسيب‌ها رو به افزايش و چشمگير بوده كه از يك سو موجب نگراني جامعه و خانواده‌ها شده است و از سوي ديگر ناامني، مخصوصا ناامني اجتماعي در خانواده را دامن زده است. علاوه بر اين ديدگاه كه جامعه ما در برخي از آسيب‌هاي اجتماعي سير صعودي و نگران كننده‌اي داشته و امنيت كودكان و نوجوانان را به خطر انداخته است، برخي از كودكان نيز از آسيب‌هاي خانواده رنج مي‌برند؛ زيرا، مصاديق آسيب‌هاي خانواده باعث ايجاد تبعات منفي بسياري از نظر جسمي و رواني براي كودك خواهد شد. از اين رو، اين مقاله تلاش دارد آسيب‌شناسي خانواده، كودك آزاري رواني و عاطفي در خانواده را مورد بررسي و تحليل قرار دهد.