بررسي رابطه هوش معنوي والدين با ميزان خودشكوفايي فرزندان

هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه هوش معنوي والدين با ميزان خودشكوفايي فرزندان بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري شامل كليه دانش آموزان متوسطه اول شهر شيراز در سال تحصيلي 1397-1396 به همراه والدين آنها بود. نمونه آماري 250 نفر از اين افراد بودند كه به روش نمونه گيري خوشه اي چندمرحله اي انتخاب و به پرسشنامه هاي هوش معنوي و خودشكوفايي پاسخ دادند. نتايج نشان داد كه همبستگي مثبت و معناداري بين هوش معنوي والدين و خودشكوفايي وجود دارد. همچنين ابعاد هوش معنوي يعني تفكر انتقادي وجودي، معناي شخصي، آگاهي متعالي و توسعه حالت هشياري به طور مثبت و معناداري قادر به پيشبيني خودشكوفايي مي‌باشد.