اثر بخشي آموزش مهارت هاي مثبت انديشي بر بهزيستي روانشناختي و احساس شادكامي مادران داراي فرزند بانياز ويژه

هدف پژوهش بررسي تاثير آموزش مثبت انديشي بر بهزيستي روانشناختي و احساس شادكامي داراي فرزند بانيازويژه بود. روش پژوهش نيمه آزمايشي از نوع پيش‌آزمون - پس‌آزمون با گروه كنترل بود. از ميان جامعه آماري مادران داراي فرزند شهر بندر عباس ، 40 نفر از مادران داراي فرزند بانيازويژه (20 نفر گروه آزمايش، 20 نفر گروه كنترل) به شيوه نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند و به صورت تصادفي در گروه آزمايش و كنترل گمارش شده و گروه آزمايش بصورت 8 جلسه 5/1 ساعته مورد آموزش مثبت انديشي قرار گرفتند. براي جمع‌آوري داده‌ها از پرسشنامه بهزيستي روانشناختي ريف و مقياس شادكامي آكسفورد ستفاده شد. براي تحليل داده‌ها از آزمون تحليل كواريانس ستفاده شد. نتايج نشان داد كه آموزش مثبت انديشي بر بهزيستي روان‌شناختي و احساس شادكامي مادران د اراي فرزند بانيازويژه تاثير داشت.