مقايسه‌ي رضايت زناشويي، راهبردهاي مقابله‌اي و سبك زندگي در والدين كودكان كم‌توان ذهني و عادي

هدف از پژوهش حاضر مقايسه‌ي سه متغير رضايت زناشويي، راهبردهاي مقابله‌اي و سبك زندگي در والدين كودكان كم‌توان ذهني و والدين همتايان عادي بود. در اين مطالعه‌ي توصيفي، جامعه‌ي آماري شامل كليه‌ي والدين داراي كودك زير 14 سال آذرشهر و نمونه‌ي انتخابي شامل 200 نفر (50 مورد از والدين كودكان كم‌توان ذهني و همان تعداد والدين كودكان عادي) بود كه به‌صورت تصادفي ساده انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌هاي رضايت زناشويي انريچ، مقياس¬هاي اصلي آدلري براي موفقيت بين‌فردي و راهبردهاي مقابله‌اي بيلينگز و موس جمع‌آوري و با استفاده از آزمون‌هاي آماري تحليل واريانس يك‌راهه و آزمون تعقيبي توكي مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان‌گر آن است كه بين دو گروه والدين، از لحاظ سه متغير، به‌طوركلي تفاوت معناداري وجود داشته است (01/0P ). سطح تحصيلات والدين (05/0P ) و ميزان درآمد خانواده (01/0P ) به عنوان دو متغير تأثيرگذار بر رضايت زناشويي زوجين در هر دو گروه به‌شمار آمد. بر اساس يافته‌هاي پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت كه در گروه والدين كودكان كم‌توان ذهني، سطح رضايت زناشويي پايين‌تربوده و راهبردهاي مقابله‌اي و سبك‌هاي زندگي ايشان ناكارآمدتر مي‌باشد.