تنوع ژنتيكي در جمعيت هاي خربزه با استفاده از نشانگرهاي IRAP و REMAP

رتروترنسپوزون ها عناصر متحرك رايج در ژنوم گياهان بوده كه گستردگي ، توزيع يكنواخت و قابليت جابه جايي، استفاده از آن ها را به عنوان نشانگرهاي مولكولي ايده آل مي سازد. در اين مطالعه نشانگرهاي IRAP و REMAT، جهت مطالعه تنوع ژنتيكي درون و بين جمعيتي 88 فرد خربزه (Cucumis melo L) از 11 جمعيت مختلف (8 گياه از هر جمعيت)، و برخي هيبريدها مورد استفاده قرار گرفت. نتايج نشان داد كه خانواده هاي رتروترنسپوزوني مورد استفاده در ژنوم خربزه از لحاظ جابه جايي فعال مي باشند. در كل با استفاده از 5 تركيب آغازگري IRAP و 15 تركيب آغازگري REMAP به ترتيب 94 و 262 مكان ژنتيكي تكثير شد كه تعداد مكان هاي چند شكل براي آغازگرهاي IRAP و REMAP به ترتيب برابر 90 و 244 بود. آزمون مانتل بين ماتريس هاي فاصله IRAP و REMAP معنيدار نبود (r=0/26) تجزيه كلاستر جمعيت ها براساس نشانگرهاي IRAP+REMAP، جمعيت هاي مورد مطالعه را در 5 گروه قرار داد كه افراد مربوط به گروه هاي مختلف مي توانند به عنوان والدين تلاقي در برنامه هاي اصلاحي خربزه مورد استفاده قرار گيرند.