بيوپلاستيك

افزايش اثر ضايعات پلاستيكهاي غير قابل تجريه، يك نگراني رو به رشد است . پليهيدرو كسيالكانواتها كه به طور طبيعي توسط بسياري از ميكروارگانيسم ها توليد مي شوند ، را مي توان به عنوان جايگزيني براي پلاستيك هاي معمولي در نظر گرفت . برخلاف پلاستيكهاي مشتق شده از نفت ، PHA ها به طور كامل در طي يك سال توسط ميكروارگانيسم ها ، تخريب زيستي شده و به آب و دياكسيدكربن تبديل و به طبيعت باز مي گردند . PHA ها ، پلياسترهايي هستند كه ب دليل شرايط رشدي نامتعادل در ميكروارگانيسم ها توليد مي شوند . از اسيدهاي چرب هيدروكسي تشكيل شده اند و يك كلاس نسبتا پيچيده از پليمرهاي ذخيره هاي هستند كه توسط باكتريها و آركيها سنتز مي شوند و به صورت اجزايي با بعاد نانومتر در يستوپلاسم سلولي رسوب مي كنند . اين ذرات كروي از يك هسته پلياستر كه توسط فسفوليپيدهاي و پروتئينها احاطه شده ، تشكيل شده اند .