اثرات دو ماده موتاشن شيميايي(اتيل متان سولفونات و سديم آزايد) بر خصوصيات رشدي سه رقم گلابي درگزي ، هيبردرگزي × تاشكندي و هيبريد تاشكندي × درگزي در شرايط درون شيشه اي

در سالهاي اخير بيماري هاي مختلف مانند آتشك خسارات زيادي به باغهاي گلابي وارد نموده است . يكي از روش هاي ايجاد ژنوتيپ هاي مقاوم به بيماري، ايجاد موتاسيون در آنها است كه با استفاده از موتاژنهاي فيزيكي و يا شيميايي قابل انجام است . با هدف بررسي امكان ايجاد موتانت هاي مقاوم به آتشك، در اين تحقيق دو موتاژن شيميايي اتيل متان سولفونات (EMS) و سديم آزايد (SA) جهت ايجاد موتاسيون در سه رقم گلابي درگزي، هيبريد درگزي تا شكندي و هيبريد تاشكندي درگزي در شرايط درون شيشه اي مورد بررسي قرار گرفته است . نتايج نشان داد كه اثر رقم بر شاخص رشد و تغيير ظاهري بسيار معني دار و بر طول شاخه و تعداد برگ غير معني دار است و اثر موتاژن بر طول شاخه، شاخص رشد و تغيير ظاهري بسيار معني دار مي باشد . اثر متقابل رقم × موتاژن بر تغيير ظاهري بسيار معني دار و بر طول شاخه ، تعداد برگ و شاخص رشد معني دار مي باشد . شاخص رشد در رقم هيبريد تاشكندي × درگزي بالاتر بوده و ايجاد تغيير ظاهري در رقم درگزي موثرتر بوده است . همچنين موتاژن EMS 2% روي طاول شاخه، تعداد برگ و شاخص رشد ، موثر تر از 1% SA بوده ولي از نظر ايجاد تغيير ظاهري ، موتاژن 1% SA بيشتري داشته است .