تعيين جايگاه تاكسونوميكي شاه بلوط شمال ايران با استفاده از نشانگرهاي مولكولي psbA و ناحيه ي بين ژني trnH-psbA

در اين تحقيق، شش پايه از سه رويشگاه شاه بلوط واقع در بخش غربي استان گيلان انتخاب شدند و ناحيه فاصله انداز غير كد كننده ي trnH-psbA آنها تكثير گرديد . آناليز تعيين توالي نشان داد، طول كل قطعه ژني psbA براي كل گونه هاي مورد بررسي و شاه بلوط هيركاني 66 جفت باز و بدون تنوع نوكلئوتيدي است اما قطعه بين ژني trnH-psbA در پايه هاي مربوط به شاه بلوط هيركاني صفر بود در حاليكه در كل پايه هاي مورد مطالعه ، 0.002 بود . از پنج جايگاه انحصاري ، جايگاه انحصاري اول در موقعيت 366 و 495 مربوط به گونه C.dentata جايگاه انحصاري دوم در موقعيت 401 و مربوط به dentataC. است . بررسي فاصله ژنتيكي گونه هاي بررسي نشان داد نمونه هاي مورد بررسي از جنگي هيركاني فاقد فاصله ژنتيكي از يكديگر بودند . همجنين بيشترين شباهت ژنتيكي بين شاه بلوط هيركاني با شاه بلوط اروپپايي مشاهده شد . اين تحقيق نشان داد، ناحيه ژني psbA و بين زني trnh-psbA داراي چهار هاپلوتيپ با تنوع هاپلوتيپي 0.58مي باشند . درخت فيلوژني بر اساس كل ناحيه ژني psbA و بين ژني trnH-psbA به روش حداكثر شباهت ( Maximum likelihood) با پشتوانه تكرار 1000، رسم گرديد كه شاه بلوط هيركاني در يك كلاد مجزا با پشتوانه كمتر از -50 قرار گرفت . لذا ماركرهاي trnH-psbA و psbA مي توانند در تكنيك DNA باركدينگي، به عنوان روشي آسان و سريع براي شناسايي جايگاه تاكسونوميكي شاه بلوط هاي شمال ايران، مورد توجه محققين قرار گيرند .