استفاده از جاذب آب براي تامين آب سيستم در بيوفيلترهاي تصفيه كننده اتانول

بيوفيلتر اسيون روشي مقرون به صرفه و سازگار با محيط زيست براي كنترل آلودگي هوا مي باشد . انتاول يكي از مواد آلي فرار آلوده كننده هوا مي باشد كه توسط بيوفيلتر اسيون به خوبي قابل حذف است . بيوفيلتر يك بستر پر شده است كه ميكروارگانسيم بر روي آن تثبيت مي شود . هواي آلوده توسط بستر جذب و بوسيله ميكوروارگانيزمها تجريه مي شود . رطوبت بستر برا عملكرد بيوفيلتر بسيار مهم است . سوپر جاذب بطور بالقوه توانايي تامين آب بستر را دار است . كه مي تواند ابتدا آب را جذب نموده و زمان قطع آبدهي ، آن را دفع نمايد . در اين پژوهش دو بيوفيلتر ، با بستر پرليت و مخلوطي از پرليت و سوپر جاذب مورد مقايسه قرار گرفت . در شروع فرآيند بسترهاي دو بيوفيلتر به طور روزانه توسط محيط كشت معدني آبدهي شدند تا ميزان حذف به حداكثر برسد . پس از مرحله شروع، بطور روزانه از ورودي و خروجي دو بيوفيلتر نمونهگيري شد . نتايج حاكي از آن بود كه تفاوت معني داري بين عملكرد دو بيوفيلتر وجودنداشته هر دو قابليت حجذف بيشتاز 90% اتانل ورودي را دارا بودنند ، انتظار مي رود كه در صورت آبدهي كنتر، بيوفيلتر حاوي سوپر جاذب عملكرد بهتري نسبت به ديگر داشته باشد .