رابطه اهداف پيشرفت با ازخودبيگانگي تحصيلي

ﻫﺪف از ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎﺿﺮ، ﺗﻌﯿﯿﻦ ارﺗﺒﺎط اﻫﺪاف ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﺑﺎ ازﺧﻮدﺑﯿﮕﺎﻧﮕﯽ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ اﺳﺖ. روش اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ ازﻧﻮع ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﻣﯽﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر 160 ﻧﻔﺮ )96 ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ و 64 ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ارﺷﺪ ( از داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن دﺧﺘﺮ داﻧﺸﮕﺎه ﺳﯿﺴﺘﺎن و ﺑﻠﻮﭼﺴﺘﺎن، ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﯿﺮي ﺗﺼﺎدﻓﯽ ﺳﺎده اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ. و ﺑﻪ ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ اﻫﺪاف ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ اﻟﯿﻮت2001 ، و ازﺧﻮدﺑﯿﮕﺎﻧﮕﯽ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ ﺟﺎﻧﺴﻮن2005، ﭘﺎﺳﺦ دادﻧﺪ. ﺑﺮاي ﺗﺤﻠﯿﻞ دادهﻫﺎ از ﻧﺮم اﻓﺰار spss و از آزﻣﻮنﻫﺎي ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻣﺘﻐﯿﺮﻫﺎ ﺷﺎﻣﻞ: ﺿﺮﯾﺐ ﻫﻤﺒﺴﺘﮕﯽ ﭘﯿﺮﺳﻮن، رﮔﺮﺳﯿﻮنﻫﻤﺰﻣﺎن، Tﺗﮏ ﻧﻤﻮﻧﻪ وT ﻣﺴﺘﻘﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﺷﺪ. ﯾﺎﻓﺘﻪﻫﺎ ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺑﯿﻦ اﻫﺪاف ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ ﺗﺒﺤﺮي و اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ ﻋﻤﻠﮑﺮدي ﺑﺎ ازﺧﻮدﺑﯿﮕﺎﻧﮕﯽ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﺎداري وﺟﻮد دارد. و ﺑﯿﻦ اﻫﺪاف ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ روﯾﮑﺮدي ﻋﻤﻠﮑﺮدي و روﯾﮑﺮدي ﺗﺒﺤﺮي ﺑﺎ ازﺧﻮدﺑﯿﮕﺎﻧﮕﯽ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ راﺑﻄﻪ ﻣﻌﻨﺎداري ﻧﯿﺴﺖ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در آزﻣﻮن T ﺗﮏ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻓﺮض ﺻﻔﺮ رد ﻣﯽﺷﻮد. ﭼﻮن ﺳﻄﺢ ﻣﻌﻨﺎداري آن از 0,05 ﮐﻤﺘﺮ اﺳﺖ. در آزﻣﻮن ﻟﻮﯾﻦ ﺳﻄﺢ ﻣﻌﻨﺎ داري ﺑﯿﺸﺘﺮ از0,05 اﺳﺖ. وارﯾﺎﻧﺲﻫﺎ ﺑﺮاﺑﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ . ﭘﺲ ﻓﺮض ﺻﻔﺮ ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ و ﻓﺮض ﺧﻼف رد ﻣﯽﺷﻮد. دراﯾﻦ آزﻣﻮن ﺗﻔﺎوت ﻣﻌﻨﺎداري ﺑﯿﻦ ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ وﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ارﺷﺪ وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ. اﻫﺪاف ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ ﺗﺒﺤﺮي و اﺟﺘﻨﺎﺑﯽ ﻋﻤﻠﮑﺮدي ﺗﺎﺣﺪودي ازﺧﻮدﺑﯿﮕﺎﻧﮕﯽ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ را ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﯿﺮ ﻗﺮار ﻣﯽدﻫﺪ. ﻟﺬا در اﻣﺮ آﻣﻮزش ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎي آن ﺗﻮﺟﻪ ﮔﺮدد.