بررسي رابطه بين ابعاد الگوهاي ارتباطات خانواده و مولفههاي خودكارآمدي اجتماعي نوجوانان

ﻫﺪف از اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮرﺳﯽ راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ اﺑﻌﺎد اﻟﮕﻮﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺧﺎﻧﻮاده )ﺟﻬﺖﮔﯿﺮي ﮔﻔﺖ و ﺷﻨﻮد و ﺟﻬﺖﮔﯿﺮي ﻫﻤﻨﻮاﯾﯽ( و ﻣﻮﻟﻔﻪﻫﺎي ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن ﺑﻮد. ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻨﻈﻮر 285 داﻧﺶ آﻣﻮز )153 دﺧﺘﺮ و 132 ﭘﺴﺮ( در ﺳﺎل ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ 94- 1393 ﺑﺎ روش ﻧﻤﻮﻧﻪﮔﯿﺮي ﺧﻮﺷﻪاي ﭼﻨﺪﻣﺮﺣﻠﻪاي از ﺑﯿﻦ داﻧﺶآﻣﻮزان ﻣﻘﻄﻊ ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ دوره دوم ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن دﺷﺘﺴﺘﺎن اﻧﺘﺨﺎب ﺷﺪﻧﺪ و اﺑﺰار ﺗﺠﺪﯾﺪﻧﻈﺮ ﺷﺪه اﻟﮕﻮﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺧﺎﻧﻮاده )ﻓﯿﺘﺰﭘﺎﺗﺮﯾﮏ و رﯾﭽﯽ، 1994( و ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ ﺧﻮدﮐﺎرآﻣﺪي اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﻮﺟﻮان )ﮐﻨﻠﯽ، 1989( را ﺗﮑﻤﯿﻞ ﮐﺮدﻧﺪ. ﻧﺘﺎﯾﺞ ﺗﺤﻠﯿﻞ رﮔﺮﺳﯿﻮن ﭼﻨﺪﮔﺎﻧﻪ ﺣﺎﮐﯽ از آن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺟﻬﺖﮔﯿﺮي ﮔﻔﺖ و ﺷﻨﻮد ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﻮﻟﻔﻪﻫﺎي ﺷﺮﮐﺖ در ﮔﺮوهﻫﺎي اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﮐﻤﮏ ﮐﺮدن ﯾﺎ ﮐﻤﮏ ﮔﺮﻓﺘﻦ را ﺑﻄﻮر ﻣﺜﺒﺖ و ﻣﻌﻨﺎدار ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻫﻢﭼﻨﯿﻦ ﺟﻬﺖﮔﯿﺮي ﻫﻤﻨﻮاﯾﯽ ﺧﺎﻧﻮاده ﻣﻮﻟﻔﻪ ﻗﺎﻃﻌﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﻨﻔﯽ و ﻣﻌﻨﺎدار ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻣﻮﻟﻔﻪﻫﺎي ﻋﻤﻠﮑﺮد در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و دوﺳﺘﯽ و ﺻﻤﯿﻤﯿﺖ ﺗﻮﺳﻂ ﻫﯿﭻ ﯾﮏ از اﺑﻌﺎد اﻟﮕﻮﻫﺎي ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺧﺎﻧﻮاده ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﻧﻤﯽﺷﻮﻧﺪ .