كوبيسم در تصويرگري كتاب كودك

باز نمود تصويري متن، به سبك‌هاي مختلفي صورت مي‌گيرد. در نگاهي كلي مي‌توان اين سبك‌ها را در سه گروه «واقع‌گرا»، «نيمه واقع‌گرا»، و «انتزاعي» دسته‌بندي كرد. اقبال روز‌افزون تصويرگران معاصر به سبك‌هاي انتزاعي، به حوزه‌ي ادبيات كودك نيز راه يافته است؛ اما از آنجا كه مخاطب كودك، محدوديت‌هايي شناختي براي درك پيچيدگي‌هاي اين آثار دارد، تمامي اين سبك‌ها قابل بهره‌گيري نيستند و تنها برخي از بازنمايي‌ها كه به ميني‌ماليسم و كودك‌گرايي تمايل دارند و با روحيات و توانايي‌هايي ذهني كودك هماهنگ‌اند، مجاز به استفاده هستند. از جمله‌ي اين سبك‌ها كوبيسم است. با اينكه نمي‌توان انطباقي صد در صد ميان مكاتب نقاشي با آثار تصويرگري شده براي كودكان برقرار كرد، وجود خصايصي چون «اهميت دادن به فرم بيش از سوژه»، «حذف جزئيات و پيرايه‌ها»، «تغيير زاوايا‌ي ديد»، و «نداشتن محدوديت براي بازنمايي‌هاي غير معمول»، اين سبك را با نقاشي كودكان قابل مقايسه مي‌سازد. در اين مقاله پس از مرور مختصري بر مفهوم انتزاع و سبك كوبيسم، به شگردهايي كه تصويرگران كتاب كودك در سبك كوبيسم ارائه داده‌اند، پرداخته مي‌شود و درباره‌ي اهداف آنان از انتخاب اين سبك و ميزان ارتباط با مخاطب بحث مي‌گردد.