واكاوي داستان كوتاه چشم هاي دكمه اي من ازمنظر ادبيات نمادين و نقد كودك كُشي

محيط اجتماعي در بازهً سني كودكي تأثير بسزايي در شكل گيري شخصيت و زندگي آيندۀ كودك دارد، در داستان كوتاه «چشم هاي دكمه اي من» از بيژن نجدي، عروسكي نمايندۀ زبان كودكان جنگ زده مي شود و ايماژي از سركوب كودكان در آن دورۀ تاريخي مهم را ارائه مي دهد اين روايت نشان مي دهد كه جنگ به وجودآورندۀ يك تراژدي بزرگ است و مرگ و سرگشتگي كودكان غم نامه اي است كه اين واقعۀ ضدانساني را به شدت محكوم مي كند. در اين پژوهش به معرفي نويسنده و سبك خاص نگارش او و به واكاوي روايت با استفاده از تحليل نماد ها، زبان كودكانه و نگاه كودكِ حاضر در فاجعۀ جنگ با توجه به موُلفه هاي ادبيات كودك پرداخته ايم و چگونگي واكاوي كودك كشي در روايت هاي جنگي و روشن سازي تبعاتِ مخرِّب جنگ و تباهي حيات انساني توسط خود انسان ها را با توجه به زبان كودكانه و نمادين راوي تحليل كرده ايم زيرا كودكان در دنيايي از نمادها زندگي مي كنند و شخصيت اصلي داستان خود يك نماد است.