نگرشي تحليلي به چند افسانهي عاميانه با رويكرد مردم شناسي فرهنگي

در حوزه ي مطالعات بينا رشته اي علوم اجتماعي و ادبيات، مردم شناسي (Anthropology) و به ويژه مردم شناسي فرهنگي (Cultural Anthropology)، با ويژگي هايي چون «جزئي نگري»، «جامعه‌ي سنتي گرايي» و «توصيف و تحليل‌گري»، ظرفيت بالايي در مطالعه و استنباط سلوك انساني به ويژه در جوامع سنتي- كهن دارد و با درك روابط اجتماعي، سياسي، اقتصادي، و... دريچه اي تازه بر درك فرهنگ هاي گوناگون جوامع انساني در راستاي تفاهم هر چه بيشتر بين فرهنگي مي گشايد. اين در حالي است كه افسانه ها اگرچه در حوزه ادبيات كودك و نوجوان طبقه بندي مي شوند، اما به دليل ماهيت خويش: «مردمي بودن و بازتاب دهي زندگي عامه»، محملي نيرومند و پرنمود براي پژوهش هاي مردم شناختي به شمار مي آيند. اين جستار پژوهشي، بر آن است تا مبتني بر چنين رويكردي و از رهگذر پيوند جامعه شناسي و ادبيات، به بررسي و تحليل چند اثر برگزيده ي افسانه اي بپردازد. روش پژوهش حاضر، كتاب خانه اي است و يافته ها و داده ها به شيوه ي تحليلي- توصيفي ارائه شده است.