نگاهي نو به انگيزش و شوق در تدريس و يادگيري در ديدگاه انديشمندان تعليم و تربيت قرن بيستم

در اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﯿﻮه ﻣﺮوري اﻧﺠﺎم ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ، اﺑﺘﺪا ﺑﺮﺧﯽ ﺿﺮورتﻫﺎ و اﻣﮑﺎﻧﺎت ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ اﻧﮕﯿﺰش، ﺷﻮق و ﻣﺤﺒﺖ در ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﯾﺎددﻫﯽ- ﯾﺎدﮔﯿﺮي در ﮐﻮدﮐﺎن ﺗﺸﺮﯾﺢ ﺷﺪه اﺳﺖ. ﺳﭙﺲ ﻧﻈﺮﯾﺎت ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ ﺑﺮﺧﯽ اﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪان ﮐﻪ ﺣﺎوي اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت ﺑﺮاي ﺗﻌﻠﯿﻢ و ﺗﺮﺑﯿﺖ ﺑﻮدهاﻧﺪ، ﺑﯿﺎن ﺷﺪه اﺳﺖ. ﻫﺪف از اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺑﺮ اﻣﮑﺎن ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺟﻨﺒﻪﻫﺎ در ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﺗﺪرﯾﺲ و ﯾﺎدﮔﯿﺮي اﺳﺖ. ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان ﺑﺎ ﺑﺎزﺑﯿﻨﯽ اﯾﻦ ﻧﻈﺮﯾﺎت ﻓﻠﺴﻔﯽ در ﺻﺪد ﺗﺸﺮﯾﺢ ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﻧﮕﯿﺰش و ﺷﻮق در ﺟﺮﯾﺎن ﺗﺪرﯾﺲ و ﯾﺎدﮔﯿﺮي ﺑﺮآﻣﺪهاﻧﺪ. ﻧﺘﯿﺠﻪ اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺶ ﺣﺎوي اﺳﺘﺨﺮاج ﻧﮑﺎت ﻗﺎﺑﻞ ﮐﺎرﺑﺮد در ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰي درﺳﯽ ﺑﺮاي ﺗﺪرﯾﺲ و ﯾﺎدﮔﯿﺮي اﺳﺖ.