پراگماتيسم در تعليم و تربيت با تكيه بر ديدگاه جان ديويي

ﺟﻮاﻧﺎن اﻣﺮوز ﺑﺮاي ﻣﻮاﺟﻬﻪ ﺑﺎ ﺟﻬﺎن ﭘﯿﭽﯿﺪهاي ﮐﻪ در اﻧﺘﻈﺎر آﻧﻬﺎﺳﺖ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ آﻣﻮﺧﺘﻦ ﻧﺤﻮه ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻋﻠﻤﯽ اﻣﻮر را دارﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻧﻈﺮﯾﻪﻫﺎي ﺟﺪﯾﺪ را ﺗﻮﻟﯿﺪ و ﺳﺎزﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﮐﻨﻨﺪ، ﺣﻘﺎﯾﻖ ﻣﻮﺟﻮد را ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ و اﺳﺘﻨﺘﺎج ﮐﺮده، ﻣﺴﺎﺋﻞ را ارزﺷﯿﺎﺑﯽ و ﺣﻞ ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺣﺎﺿﺮ ﺿﻤﻦ ﺑﺮرﺳﯽ ﻣﮑﺘﺐ ﭘﺮاﮔﻤﺎﺗﯿﺴﻢ ﺑﺎ ﺗﮑﯿﻪ ﺑﺮ دﯾﺪﮔﺎه ﺟﺎن دﯾﻮﯾﯽ و ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ ﭘﯿﺎدهﺳﺎزي آن در ﺗﻌﻠﯿﻢ و ﺗﺮﺑﯿﺖ، اﻃﻼﻋﺎت را ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از روش اﺳﻨﺎدي و ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪاي، ﭘﯿﺮاﻣﻮن اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع، ﮔﺮدآوري و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻧﻤﻮده اﺳﺖ. در اﯾﺮان ﻧﻈﺎم آﻣﻮزﺷﯽ ﻣﻌﻤﻮﻻً اﻓﺮادي را ﺑﺎر ﻣﯽآورد ﮐﻪ اﻃﻼﻋﺎت و ﻓﺮﻣﻮلﻫﺎي زﯾﺎدي در ﺣﺎﻓﻈﻪ دارﻧﺪ وﻟﯽ ﮐﻤﺘﺮ ﻗﺎدرﻧﺪ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ آﻧﻬﺎ ﻣﺴﺌﻠﻪاي را در زﻧﺪﮔﯽ ﺣﻞ ﮐﻨﻨﺪ و از درك ﻋﻤﻠﯽ ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪاي ﻣﻠﻤﻮس ﮔﺮدد ﻋﺎﺟﺰﻧﺪ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﻪ اﻓﺰاﯾﺶ داﻧﺴﺘﻪﻫﺎ، ﻣﺤﻔﻮﻇﺎت و ﯾﺎدﮔﯿﺮي از ﻓﺮدي ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ آﻣﻮزش را ﺑﺮﻋﻬﺪه دارد، اﺳﺘﻮار اﺳﺖ، ﻧﻪ ﭘﮋوﻫﺶ و ﮐﻨﺪوﮐﺎو ﻋﻠﻤﯽ ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﭘﮋوﻫﺶ ﻓﺮدي! از ﺟﻤﻠﻪ ﻧﯿﺎزﻫﺎي آﻣﻮزﺷﯽ اﻣﺮوز در ﮐﺸﻮرﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ اﯾﺮان، ﻓﺮاﻫﻢ آوردن زﻣﯿﻨﻪﻫﺎي ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻗﻮه داوري و ﺗﻤﺮﯾﻦ اﻧﺪﯾﺸﯿﺪن و اﻧﺠﺎم ﻋﻤﻠﯽ آﻣﻮﺧﺘﻪ ﻫﺎ در ﻋﺮﺻﻪﻫﺎي آﻣﻮزﺷﯽ اﺳﺖ. داﻧﺶآﻣﻮزان ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ ﺑﯿﻨﺪﯾﺸﻨﺪ، اﺳﺘﺪﻻل ﮐﻨﻨﺪ و ﭘﺎﯾﻪﮔﺬار ﮔﻮﻧﻪاي ﻓﺮﻫﻨﮓ اﻧﺘﻘﺎدي در ﻋﺮﺻﻪ ﻫﻤﮕﺎﻧﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ. در اﯾﻦ راﺳﺘﺎ ﻧﻬﺎد آﻣﻮزش و ﭘﺮورش، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺑﺨﺸﯽ از ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ، ﺑﺎ ﭘﺮورش ﻗﻮهي ﻋﻘﻼﻧﯽ ﺳﺮ و ﮐﺎر دارد، ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم رﺳﺎﻟﺖ ﺧﻮﯾﺶ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺑﻪ ﺑﺎزﻧﮕﺮي در اﻫﺪاف، ﺑﺮﻧﺎﻣﻪﻫﺎ و روشﻫﺎ، ﺳﺎﺧﺘﺎرﻫﺎ و ﻫﺮ آﻧﭽﻪ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ آﻧﻬﺎﺳﺖ، ﺑﭙﺮدازد.