مقايسه بازدارندگي خوردگي تركيبات تولوئن با محاسبات تئوري تابعيت چگالي

در اين تحقيق، برخي تركيبات تولوئن داراي استخلاف‌هاي با توانايي الكترون‌دهندگي متفاوت شامل گروه هاي OH، SH و NH2 در هر سه موقعيت ارتو، متا و پاراي حلقه انتخاب شده و ميزان بازدارندگي خوردگي آنها با محاسبات تئوري تابعيت چگالي(DFT) مطالعه گرديد. ميزان بازدارندگي براساس برخي پارامترهاي الكتروني آنها مانند انرژي اربيتال هاي مرزي HOMO و LUMO، اختلاف انرژي مربوطه (ΔE)، و برخي پارامترهاي ترموديناميكي مانند تغيير انرژي آزاد گيبس ΔGᵒ(kj/mol) و پتانسيل كاهشي استاندارد Eᵒ(V) مطالعه شد. به منظور يافتن ساختارهاي بهينه و محاسبه كميت هاي كوانتومي، محاسبات براي اين مشتقات با روش DFT/B3LYP در فاز آبي و در سطح بالا (مجموعه پايه 6-311++G(d,p)) انجام گرفت. نتايج نشان داد كه در همه حالت ها جانشيني يكي از هيدروژن-هاي تولوئن با گروه هاي عاملي فوق خاصيت بازدارنگي را افزايش مي دهد. در اين بين موقعيت پاراي حلقه بهترين مكان و گروه NH2 بهترين استخلاف جهت دستيابي به تركيب با خاصيت بازدارنگي خوردگي بيشتر است