بررسي پيامد كيفيت مانده هاي گياهي بر كربن زيتوده و همه كربن آلي خاك

در اين پژوهش، نمونه هاي خاك با سه نوع مانده گياهي يونجه، كاه گندم و خاك اره با نسبت 2 در صد آميخته شده و براي 120 روز در دماي آزمايشگاه و رطوبت گنجايش زراعي انكوباسيون شدند. كاربرد مانده هاي گياهي مايه افزايش چشمگير كربن زيتوده ريزجانداري MBC و نسبت كربن زيتوده ريزجانداري به كل كربن آلي خاك MBC/TOC در برابر خاك شاهد (تيمار نشده با مانده گياهي) مي گردد. بالا بودن كيفيت مانده ها مايه افزايش كربن زيتوده و كاهش همه كربن آلي در خاك تيمار شده با اينگونه مانده ها شد. در اين پژوهش افزايش نسبت MBC/TOC در تيمار مانده هاي گياهي با C/N پايين تر و كيفيت بالاتر بيشتر بود.