معماري اسلامي نشانه‌اي از معماري سبز

روح انسان به هنگام مشاهده معماري احساس فرود آمدن و ساكن شدن در آن مي‌كند. با گذشت زمان و صنعتي شدن معماري، جنبه ادراك مستقيم معماري با متمدن شدن، مرتبط شد و نياز به مدرنيزه شدن براي درك و محافظت از معماري سبز آشكار شد. امروزه استفاده مناسب از مصالح، نياز به زندگي فيزيكي و طرحهاي فني ـ معماري مي‌توانند به عنوان يك قسكت در ايجاد كيفيت، آراستگي و شكل معماري سبز تعيين مي‌شود، در حاليكه حجم، فضا و استاتيك مي‌تواند به عنوان عناصر اصلي خود كار كند. معماري اسلامي به عنوان يك روش معماري در عصر و محل¬هاي متفاوت ظاهر شده‌اند. نكته مهم در اين مسير ادراك معماري اسلامي و نوع مصالح مورد استفاده است كه باعث به وجود آمدن فضايي مي‌شود كه در زندگي بومي مساوي با ساختمانهاي سنتي اسلامي است و در كل شهر واقع مي‌باشد. هدف اين مقاله بررسي معماري اسلامي به عنوان يك معماري سبز است كه سمبلي از يك حقيقت برتر است.