تغييرات استرين و تاثير آن بر توسعه رگه هاي كوارتزي در منطقه فورگ – خاور بيرجند

Strain variation and its effect on quartz veins development in Furg area – East of Birjand

در بخش خاوري بيرجند و در منطقه فورگ رگه هاي كوارتزي توسعه چشمگيري يافته اند. گسلهاي بخش خاوري ايران داراي دو روند مشخص شمالي- جنوبي و شمال باختري- جنوب خاوري مي باشند. پهنه گسلي نوزاد با راستاي شمال باختري- جنوب خاوري و سازوكار معكوس با مؤلفه راستالغز راستگرد، در بخش جنوب خاوري در منطقه فورگ به پهنه گسلي پرنگ را راستاي شمالي- جنوبي با سازوكار امتدادلغز راستگرد مي پيوندد. با استفاده از چين هاي موجود در ماسه سنگ هاي پالئوسن- ائوسن مقدار استرين در راستاي پهنه هاي مذكور محاسبه گرديد. نسبت استرين در راستاي روند شمالي- جنوبي داراي ميانگين 1/5 اما در راستاي روند شمال باختري- جنوب خاوري داراي ميانگين 1/9 مي باشد. تلاقي پهنه هاي گسلي با راستاي شمالي - جنوب و شمال باختري- جنوب خاوري باعث تمركز استرين و افزايش فرايند انحلال و توسعه چشمگير رگه هاي كوارتزي گرديده است.

Quartz veins had developed in Furg area in east of Birjand. In east of Iran two main trend of fault zones are: N-S right lateral (such as pureng fault zone) and NW-SE right lateral with reverse component (such as Nowzad fault zone). Strain ratio in folded sandstone (Paleocene - Eocene) is variated from 1.5 (in N-S pureng fault zone) to 1.9 (in NW-SE Nowzad fault zone). Fault interaction of mentioned two fault zones caused dissolution and quartz veins development