تاثير تيپينگ مچ پا بر توانايي حفظ تعادل ايستا وپويا با و بدون ورودي بينايي قبل و بعد از خستگي

زمينه و هدف: بهبود كنترل پاسچر به عنوان يك توانايي اساسي عملكردي براي انجام فعاليت هاي روزمره زندگي ضروري است. باتوجه به نقش اساسي پا بعنوان نقطه اصلي برخورد ميان زمين و بدن، هرگونه مداخله‌ي خارجي موثر بر پا، مي‌تواند تعادل را تحت تاثير خود قرار دهد. هدف از تحقيق حاضر تاثير تيپينگ مچ پا بر توانايي حفظ تعادل ايستا وپويا با و بدون ورودي بينايي قبل و بعد از خستگي بود. روش بررسي: شركت كنندگان 20 نفر از دانشجويان زن با ميانگين سني 47/2±31/24 سال بودند كه بر اساس معيارهاي ورود به مطالعه انتخاب شدند. از دستگاه تعادل سنج بايودكس هنگام تيپينگ مچ پا قبل و بعد از اعمال پروتكل خستگي و در شرايط وجود و حذف اطلاعات بينايي جهت ارزيابي تعادل ايستا و پوياي شركت كنندگان استفاده گرديد. ‌ يافته‌ها و نتيجه گيري: نتايج نشان داد كه استفاده از تيپينگ مچ پا بربهبود تعادل ايستا و پويا تاثير معناداري نداشت.