تأثيريك دوره تمرين منتخب هوازي بر شاخص هاي قلبي- عروقي وبرخي عوامل روانشناختي پسران ناشنوا

هدف از تحقيق حاضر تعيين تأثير يك دوره تمرينات منتخب پله هوازي برشاخص هاي قلبي – عروق (VO2max)وبرخي عوامل روان شناختي (اضطراب وپرخاشگري) پسران ناشنوا مي باشد . تعداد30پسر ناشنوا با ميانگين سني (19-25 سال) ، قد(167- 186/5 سانتي متر ) و وزن (51-105 كيلوگرم ) به دو گروه تجربي(n=15) وكنترل (n=15) تقسيم شدند. مدت زمان برنامه تمرين براي گروه تجربي 6 هفته 3 جلسه اي با مدت زمان 45دقيقه و با شدت 80 تا85 % حداكثر ضربان قلب (HR max) بود. پيش آزمون وپس آزمون ، توان هوازي ، اضطراب وپرخاشگري به ترتيب توسط آزمون هاي پله هوازي ، پرسش نامه هاي اشپيلبرگر وباس- پري انجام شد . همچنين ميزان چربي زير پوستي توسط كاليپر اندازه گيري شد . تجزيه وتحليل اطلاعات به وسيله آزمون t مستقل و كوواريانس انجام شد. نتايج تحقيق نشان داد كه توان هوازي افزايش معني داري داشته است .(p % 1 ) همچنين نشانگر كاهش معني داراضطراب و پرخاشگري و درصد چربي زير از طريق تمرين هوازي است .(p % 1 ) نتايج اين تحقيق بيانگر آن است كه تمرينات هوازي تأثير مطلوبي بر سازگاري توان هوازي، تركيب بدن، اضطراب و پرخاشگري دارد.