بررسي تأثير انتخاب منعقد كننده و كمك منعقد كننده مناسب بر روند انعقاد در تيكنر و بلت فيلتر پرس در سيستم آبگيري لجن ديواترينگ تصفيه‌خانه آب فولاد خوزستان

با توسعه جوامع و افزايش تصفيه‌خانه‌ها، تصفيه و دفع لجن توليدي آن‌ها در يك حجم زياد، نياز به يك مديريت جامع و بهينه دارد. يكي از روش‌هاي نوين در تثبيت لجن، آبگيري از لجن است. در اين روش پساب حاوي لجن حاصل از فرايند تصفيه آب، در سيستم ديواترينگ واردشده و فرايند انعقاد بعد از افزودن مواد شيميايي در تيكنر صورت مي‌گيرد. مرحله جداسازي لجن از پساب با گذر از مجموعه بلت فيلتر پرس صورت گرفته و آب قابل بازيافت را مي‌توان براي مصارف آبياري فضاي سبز بكار برد. هدف از اين پژوهش، بهينه‌سازي فرآيند انعقاد در سيستم ديواترينگ واحد تصفيه‌خانه آب شركت فولاد خوزستان مي‌باشد. در بازه زماني 2 ماهه با انجام آزمايش‌هايي از قبيل PH – TDS – Jar Test – EC – COD–BOD5 و ارزيابي آناليز داده‌هاي به‌دست‌آمده، تمهيدات لازم براي بهينه‌سازي محلول سازي، انعقاد در تيكنر وبلت فيلتر پرس انجام كه درنهايت درصد غلظت لجن خروجي از تيكنر از 3/5 % به 6% رسيده و منجر به افزايش راندمان كلي سيستم ديواترينگ گرديد.