بازدهي مصرف آب و اجزاء آن در گندم معمولي بهاره

ارقام گندم معمولي بهاره براي بازدهي مصرف آب (WUE) تنوع ژنتيكي نشان ميدهند براي مطالعه اين تنوع بازدهي مصرف آب و اجزا آن مشخص و تعريف ميشوند WUE عبارتست از: نسبت عملكرد دانه به مقدارآب مصرفي مجموعه تبخير و تعرق اجزااوليه WUE عبارتنداز: بازدهي تبخير و تعرق ETE=نسبت كل ماده خشك به تبخير و تعرق و شاخص برداشت HI=نسبت عملكرد دانه به كل ماده خشك بنابراين WUE=ETE×HI چنانچه بتوان آب مردتعرق گياه و يا آب تبخير شده را ازآب تبخير و تعرق تفكيك كرد انگاه مدل گسترده WUE عبارت خواهد شد ازWUE=UE×TE×HI كه دراين مدل UE بازدهي جذب آب نسبت آب موردتعرق به آب مصرفي و tE بازدهي تعرق نسبت كل ماده خشك به آب موردتعرق مي باشند درازمايش گلخانه اي اهدايي و وينز 15 كه تحت شرايط آب كافي انجام شد ارقام پالند قديمي نسبت به ارقام پاكوتاه جديد ازبازدهي تبخير و تعرق بيشتري 3/95 عليه 2/67گرم ماده خشك به كيلوگرم آب مصرفي برخوردار بودند ولي ميانگين شاخص برداشت آنها بمراتب كمتر ازميانگين شاخص برداشت ارقام پاكوتاه بود 0/35عليه 0/53 حدود 59درصد و 41درصد ازتنوع مشاهده شده درWUE دراين ازمايش بترتيب توسط بازدهي تبخير و تعرق و شاخص برداشت قابل توصيف بود همبستگي بين اين دوصفت منفي و معني دار بود درازمايش گلخانه اي اهدايي و وينز 18 كه تحت شرايط آب كاني و خشكي انجام گرفت حدود 81-85 درصد ازتنوع مشاهده شده درWUE توسط شاخص برداشت و بقيه توسط بازدهي تبخير و تعرق قابل توصيف بود همبستگي منفي بين اين دوصفت دراين بررسي معني دارنشد كاربرد مدل گسترده WUT درازمايشهاي مزرعه اي سديكي و همكارانش 29 وكاندون وهمكارانش 11 نشان ميدهد كه تنوع ژنتيكي براي بازدهي جذب آب درميان ارقام گندم معمولي بهاره نسبتا بسياركم مي باشد براي افزايش WUE و در نتيجه افزايش مقاومت به خشكي درگندم بهاره بايد ازطريق پيشبرد بازدهي تعرق يابازدهي جذب آب و ياهردواقدام كرد.