روش هاي يادگيري تركيبي در آموزش و تربيت فني، حرفه اي و مهارتي

روش يادگيري تركيبي با شتابي رو به افزايش در حال نفوذ و گسترش در نظامهاي آموزش رسمي و غير رسمي است. بيماري كوويد 19 نيز اين نفوذ را گسترده تر كرد و سيستم آموزش و تربيت فني و حرفه اي )آتفح( نيز تحت تاثير اين نفوذ و تغييرات قرار گرفت. گرچه اين تغيير سريع اثراتي منفي بر كيفيت سيستم آموزش عملي آتفح داشت اما به ما آموخت كه برنامه ريزي دراز مدت و سياستگذاري در اين زمينه از اهميت بسيار بااليي برخوردار است. از آنجايي كه الزمه ي هر گونه برنامه ريزي و سياستگذاري، پژوهش و مطالعه تاريخچه علمي است، اين مقاله مروري قصد دارد با تعريف اصطالحات، تاريخچه شكل گيري، الزامات محيط هاي يادگيري در عصر ديجيتال ، گسترش زمان يادگيري فراتر از زمان رسمي از طريق شبكه جهاني و ملي ارتباطات و فناوري اطالعات، روند هاي اجباري توسعه روش هاي يادگيري تركيبي، اجرا، تعيين ضريب نفوذ در مقايسه با ديگر رويكرد ها، كيفيت و ارتباط اين روش يادگيري با روندهاي نوظهور در آموزش جهاني، به درك و آگاهي از يادگيري تركيبي خصوصاً در آموزشهاي فرا راهبردي فني و حرفه اي كمك كند. روش مورد استفاده و استناد در اين نوشتار ؛ مرور و تركيب يافته ها مبتني بر جستجو در اينترنت )مقاالت عمدتا منبع باز ( پست هاي وبالگي توسط محققان با اعتبار بين المللي و منابع 2 منتشر شده در يونسكو و يونيوك ، ،COL 4,EC 3و OECD 5ILO ،مجالت و كتابهاي اين حوزه، با هدف شناخت راهبردي براي استفاده در آموزش و تربيت فني، حرفهاي و مهارتي در دوران همهگيري كوويد 19 و پسا كرونا است .