آداب و رسوم درباري در شاهنامه فردوسي

شاهنامه (شه نامه يا نامۀ نامور)، خداينامه و بهين نامه كتابي است كه حكيم ابوالقاسم فردوسي خداوندگار حماسه و خرد در قرن چهارم به نظم درآورده است. اين كتاب عليرغم شهرت خود به اثر حماسي- اساطيري، مباحث متنوعي را پوشش داده و با مطالعه آن مي-توان اكثر آداب و رسوم را استخراج كرد كه يكي از جذاب ترين موضوعات مي تواند آداب و رسوم و زندگي درباري باشد. مقاله حاضر با رويكرد توصيفي- تحليلي و با روش مطالعه كتابخانه اي، برخي از آداب و رسوم درباري آن دوره همچون آيين جلوس و بر تخت نشستن شاهان، رسم بار دادن و باريابي، برگزاري جشن ها از جمله جشن باستاني همگاني از جمله نوروز، سده و مهرگان و جشن هاي مخصوص درباري از جمله جشن تاج گذاري، حك شدن نام و تصوير پادشاه روي اشياي قيمتي و آداب و رسوم ويژه نامه خواندن را مورد بررسي قرار مي دهد. اين مقاله ما را به آداب و رسوم ايران باستان رهنمون كرده و عظمت ايران باستان را نمايان مي سازد.