بررسي بازتاب رگه هايي از آئين زروان و مهر در دين زردشت بر پايه ي شاهنامه فردوسي

فرهنگ اساطيري ايران گنجينه‌اي از باورها، انديشه‌ها و تجربه‌هاي نخستين رويارويي اقوام ايراني با طبيعت و جهان هستي است. در شاهنامه فردوسي بازتاب بسياري از آئين ها و باورهاي كهن وجود دارد، داستان هاي شاهنامه در طول هزاره هاي زندگي بشر به دست نسل هاي گوناگون آفريده و در كنار هم چيده شده و از تأثير اديان و عقايد گوناگون بر كنار نمانده است. پژوهش حاضركه به صورت كتابخانه اي و توصيفي تحليلي مي باشد، در تلاش است كيفيت بازتاب آئين هاي زروان و مهري در دين زردشتي كه از اسطوره هاي ايران باستان هستند، بررسي كند و به ابهامات در اين زمينه پاسخ دهد. زروان ايزد زمان است كه به باور برخي شخصيتي مبهم دارد. آئين مهر نيز در خداشناسي مهري مرده ريگي از مغان زرواني است، و چنانكه از معناي آن دريافت مي‌شود و در زند و خورده اوستا نيزهست «ميانجي» ميان خداوند و مردم است. دين زرتشت از اديان باستاني ايران و نقش مهمي در ايران باستان داشته است ومردم بيشتر متمايل به اين دين بودند. بايد گفت كه اكثر عقايد و اصولي كه در دين زرتشتي وجود دارد با عقايد و اصول آئين زروان و مهر مشترك هستند و در واقع دين زرتشتي ديني كاملا جديد و جداي از آئين زروان و مهر نيست بلكه ادامه دهنده آن هاست و بسياري از اصول و عقايد آئين زروان و مهر در دين زرتشت وارده شده است و تنها به آن ها انگ و رنگ زرتشتي داده اند.