بررسي ميزان درگيرسازي دانشجويان در يادگيري آنلاين

اين پژوهش با هدف بررسي ميزان درگيرسازي دانشجويان در يادگيري آنلاين دانشجويان مقطع كارشناسي رشته علوم تربيتي دانشگاه بوعلي سينا در سال تحصيلي 1401-1400 انجام شد. روش پژوهش توصيفي از نوع پيمايشي بود. جامعه آماري شامل كليه دانشجويان مقطع كارشناسي رشته علوم تربيتي دانشگاه بوعلي سينا در سال تحصيلي 1401-1400 و حجم نمونه 144 نفر از دانشجويان مقطع كارشناسي رشته علوم تربيتي بود. براي گردآوري اطلاعات از پرسشنامه درگيرسازي در يادگيري آنلاين موكونداني(2019) استفاده شد. روايي پرسشنامه از طريق روايي محتوايي و صوري، و پايايي كل پرسشنامه درگيرسازي در دوره آنلاين 92/0 و مؤلفه هاي درگيرسازي رفتاري 88/0، درگيرسازي شناختي 76/0 و درگيرسازي عاطفي 79/0 به دست آمد. براي تجزيه و تحليل داده ه ها از آمار توصيفي شامل فراواني، ميانگين و انحراف معيار و از آمار استنباطي شامل آزمون كالموگروف-اسميرونوف، تي تك گروهي استفاده شد. نتايج نشان داد كه ميزان درگيرسازي(رفتاري، شناختي و عاطفي) دانشجويان مقطع كارشناسي دانشگاه بوعلي سينا در دوره آنلاين بالاتر از حد متوسط است و بيشترين درگيري به ترتيب ابتدا مربوط به درگيري رفتاري و سپس شناختي و عاطفي است.