نقش حضرت خديجه‌(س) در رشد و گسترش اسلام و جايگاه او در ديدگاه پيامبر اسلام‌(ص)

خديجه كبري‌(س) از پدر و مادري متولد شد كه هر دو قريشي بودند. سبقت حضرت خديجه‌(س) از ميان زنان به اسلام، بيانگر اوج مقام اين بانو در ايمان و اعتقاد به رسالت پيامبر اكرم‌(ص) است و نشان‌دهنده اين است كه در اسلام، براي كسب كمالات معنوي و باورهاي الهي فرقي بين زن و مرد نيست. آشنايي و ازدواج خديجه با پيامبر، ياري كردن پيامبر خدا چه قبل از بعثت و چه در آغاز وحي و چه پس از بعثت، خواندن اولين نماز جماعتي كه با پيامبر همراه علي(ع) در مسجد الحرام بر پا كردند، حمايت‌ها و نقش فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي بي‌بديل او در شروع دين مبين اسلام و جايگاهي كه در دل پيامبر خدا باز كرد همه حكايت از منزلت والاي ايشان دارد. پيامبر(ص) تا آخر عمر از خديجه به بزرگي ياد مي‌كردند. هچنين امام حسن‌(ع) و نيز امام حسين‌(ع) به جدّه خود يعني خديجه كبري افتخار مي‌كردند. خديجه‌(س) براي همه نسل‌ها ظرف امامت است؛ چراكه از نسل اوست كه امامت به وجود آمده و هنوز امتداد دارد. حضرت خديجه‌(س) الگوي كاملي براي همه زنان در امر شوهرداري است. هدف اين مقاله، بيان‌كردن گوشه‌اي از نقش و خدمات خالصانه اين مادر مؤمنه بزرگ صدر اسلام به رشد و گسترش اسلام است.