نقش حضرت خديجه‌(سلام‌الله‌عليها) در گسترش دين اسلام

تاريخ اسلام مملو از زنان نمونه‌اي است كه هر كدام در زمان خود راه كمال را پيموده‌ و باعث بقا، پايداري، رشد و تكامل اسلام شدند. در اين ميان، نقش بانويي به چشم مي‌خورد كه اگر حمايتهاي بي‌بديل او نبود، شايد جريان اسلام به اين صورتي كه است تحقق نمي‌يافت. حضرت خديجه، قبل از بعثت پيامبر‌(صلي‌الله‌عليه‌و‌آله‌و‌سلم) يعني در سال‌هاي جاهليت، زندگي خود را با پيامبر اكرم‌ آغاز كرده است؛ سال‌هايي كه كرامت زنان ناديده گرفته مي‌شد، دختران زنده به گور شده، فساد، فحشا، خرافه و شرك رايج و مرسوم بود و سراسر جامعه را فرا گرفته بود. رفتار و اعمال خديجه كبري‌(سلام‌الله‌عليها) در اين دوران، نشانگر شخصيت والاي ايشان است؛ زيرا او هرگز دامن خود را به اين مسائل آلوده نساخت و به‌عنوان طاهره قريش، الگوي زنان و به‌عنوان تاجري موفق، الگوي مردان هم‌عصر خويش بود. خديجه‌(س) در طول ۲۵ سال زندگي مشترك با پيامبر‌‌(صلي‌الله‌عليه‌و‌آله‌و‌سلم) همه‌جانبه از ايشان پشتيباني مي‌كرد. با نقشي كه ايشان در آن سال‌ها داشتند، هر يك از حمايتهاي مادي و معنوي و ديگر حمايتهاي اين بانو، باعث تحكيم و پيشبرد اهداف اسلام شد.