تشخيص ناهنجاري گفتاري با استفاده از مدل‌سازي جاذب‌هاي صوتي در فضاي بازسازي شده فاز

Diagnosis of Speech Disorders Using Speech Attractors Modeling in the Reconstructed Phase Space

بررسي مشخصه هاي صوتي سيگنال گفتار روشي مناسب و غيرتهاجمي در تشخيص ناهنجاري‌هاي گفتاري است. در اين تحقيق نشان داده شده است كه با مدل‌سازي جاذب‌‌هاي گفتاري بوسيله جاسازي سيگنال گفتار در فضاي بازسازي شده فاز RPS)) و استخراج مشخصه‌‌هاي مبتني بر روش مدل‌سازي MVAR مي‌توان اطلاعات مناسبتري را براي دسته بندي سيگنال صوتي به دو گروه سالم و بيماركسب نمود. همچنين در مدلسازي با MVAR عملكرد ضرايب فيلتر و انعكاسي در درجه هاي مختلف بررسي شده است. بعلاوه فرايند مدل‌سازي بر روي اطلاعات ديناميك و استاتيك جاذب‌ها بطور جداگانه مقايسه شده است. روش رده‌بندي به كار گرفته در اين پژوهش بر مبناي مدل مخلوط گوسي (GMM) است. نتايج سيستم پايه 44/91 درصد براي ويژگي‌هاي مبتني بر كپستروم و 55/95 درصد براي ويژگي‌هاي آشوبي به دست آمده است. بوسيله روش پيشنهادي استخراج ويژگي مبتني بر MVAR بالاترين دقت برابر با 47/93 درصد مربوط به ضريب فيلتر درجه نهم از اطلاعات ديناميك جاذب حاصل شده است. در نهايت با افزودن ويژگي‌هاي روش پيشنهادي به بردار ويژگي‌هاي كپستروم و آشوبي مقدار دقت نهايي برابر با 67/98 درصد در تفكيك و جداسازي سالم از بيمار حاصل شده كه نشان دهنده موثر بودن روش پيشنهادي است.