نقش عقلانيت وقف در شكل گيري تمدن نوين اسلامي بارويكرد مقاصدي

مقاصد شريعت، يكي از قواعد كار آمد در پويايي، باز سازي و نوسازي تمدن نوين است، عنصر مصلحت در ساحه هاي كلان تمدني از زمان خليفه دوم اسلام تا حكومت هاي اسلامي كنوني سايه گسترانيده است و در ميان اهل سنت پر رنگ تر و در ميان شيعه به دليل نوع منابع و ساختار اجتهاد و نيز شرايط تاريخي كمتر در صحنه حضور داشته است منظور از گرايش مقاصدي در هندسه معرفتي انديشمندان اسلامي مصالح شريعت و اهداف و نمود هاي آن، جهت اصلاح انسانيت وخوشبخت ساختن آنها در سه حوزه كلي ضروريات، حاجيات وتحسنيات است كه در اين رهگذر تجلي روحيه انفاق، ايثار، فداكاري و نيكوكاري در قالب سنت حسنه وقف در ابعاد ديني، اجتماعي، صحي و فرهنگي در طراحي و احياي تمدن نوين اسلامي مبتني بر مباني ارزشي و اصول اساسي اسلام و بارويكرد مقاصدي به صورت جامع و جهاني زمينه ي تحقق آن را مساعد مي نمايد، در ادبيات تمدني نهاد وقف راه و درب تمدن اسلامي است كه مشكلات عديده را امت وجامعه اسلامي را بر طرف مي كند. روش اجرايي اين پژوهش، توصيفي – تحليلي بوده و روش گردآوري اطلاعات آن، كتابخانه‌اي – اسنادي است كه اطلاعات و داده ها از كتاب هاي معتبر، نرم افزار ها وسايت ها مرتبط استخراج شده و سپس مباحث دسته بندي و تجزبه و تحليل شده است، كه مهمترين دست آورد آن حاكي از ضرورت بازنگري و افزايش مقاصد شريعت در حوزه هاي گوناگون فقهي به ويژه تمدن نوين اسلامي و تأثير آن در سبك زندگي مردم است، وقف نظام اجتماعي را تبيين مي نمايد، وقف و موقوفات بارويكرد مقاصدي در تمدن نوين اسلامي نقش ارزنده در شئون هاي علمي، فرهنگي، امنيت و... مؤثر دارد