سياست‌هاي نظارتي امام علي (ع) در رابطه با كارگزاران حكومت

يكي از برنامه‌هاي اصلاحي حضرت علي (ع) در دوره زمامداري، گماشتن نيروهاي شايسته، كارآمد و صالح در مصادر امور حكومت بود. زيرا استقرار و دوام حكومت به ويژه با شاخصه‌هاي دينداري و عدالت، بدون كارگزاران شايسته عملي نخواهد بود. از اين‌رو، يكي از مقوله‌هاي مهم و مورد توجه جدي امام علي)ع(، كارگزاران حكومت بود. چگونگي گزينش و انتخاب اين نيروها در مناصب گوناگون سياسي، نظامي، مالي، قضايي و اداري، آشنا نمودن آنان با دستورالعمل‌هاي مديريتي، شيوه زمامداري و رفتار با مردم، و نظارت بر عملكرد و مديريت آنان به منظور حسن اجراي امور كه به تأمين امنيت جامعه، رضايت عمومي مردم، استحكام و ثبات حكومت منجر گردد، از مسايلي است كه امام (ع) بدان‌ها پرداخته است. حضرت (ع) با اين مباني نظري سعي داشت تا مدلي از نظام مديريت اسلامي را در زمان خويش اجرا نمايد و براي آينده مسلمانان نيز معيارهاي لازم و اصول كلي را ارائه دهد. در اين مقاله كوشش مي‌شود تا به سياست‌هاي نظارتي و مراقبتي امام علي(ع) درباره كارگزاران حكومت، تحليل و تبيين گردد.