بررسي نقش فقر اقتصادي در بروز آسيب‌هاي اجتماعي و راهكارهاي مقابله با آن با تكيه بر سيره‌ي امام علي (ع)

فقر اقتصادي از جمله پديده‌هاي اجتماعي است كه رابطه‌ي دو‌سويه با انحرافات اجتماعي شايع در جامعه‌ي انساني دارد؛ بدين معني كه فقر مادي مي‌تواند ناشي از آسيب‌هاي اجتماعي باشد و هم اينكه در پيدايش انحرافات موجود در جوامع انساني نقش محوري داشته باشد. از نگاه امام علي (ع) مال و ثروتي كه براي رسيدن به هدف‌هاي مشروع دنيا و آخرت مورد استفاده قرار گيرد ممدوح و فقري كه با تنبلي و سستي حاصل و منجر به يأس و نااميدي شود؛ مذموم و نكوهيده است. در آموزه هاي علوي (ع) آثار سوء متعددي براي فقر از جنبه هاي فردي و اجتماعي بيان شده است، توّجه به راهكارهاي مقابله با فقر و تقليل آسيب‌هاي آن در جامعه حائز اهميّت است؛ بر همين اساس پژوهش فرا رو با هدف بررسي رابطه‌ي فقر اقتصادي و آسيب‌هاي اجتماعي به بيان راهكارهاي مقابله با آن با تكيه بر سيره‌ي امام علي (ع) به روش توصيفي تحليلي با استفاده از ابزار كتابخانه‌اي پرداخته و در اين‌باره به راهكارهاي مقابله با آسيب‌هاي ناشي از فقر اشاره مي‌نمايد. نتيجه آن كه: امام علي (ع) پيامدهاي فقر اقتصادي را در سه حوزه ضعف اعتقادي، سقوط اخلاقي و فساد و زايل شدن عقول انسان‌ها مطرح مي‌كنند، و در بيان عوامل تأثير‌گذار در ايجاد، پيش‌گيري و مبارزه با اين معضل اجتماعي بسترساز انحرافات اجتماعي به نقش مهّم و بي‌بديل سه گروه دولت و حاكمان؛ مردم و خود فقرا اشاره مي‌نمايد. توّجه به اين عوامل و راهكارهاي تقليل فقر در جامعه، نقش مهّم در پيش‌گيري و مقابله با فقر اقتصادي و آسيب‌هاي آن خواهد داشت.