اصول حاكم بر شيوه‌هاي مواجهه امام علي (ع) با فتنه

از بدو تأسيس نظام اسلامي، اصلي‌ترين تهديد براي كيان آن وقوع فتنه‌ها بوده است؛ از اين رو مقابله با آنها همواره به عنوان يك دغدغه از جانب دلسوزان جامعه مطرح بوده و هست. دوران حيات اميرالمؤمنين همراه با انواع فتنه‌ها بوده و با توجه به معصوم بودن و حجيت اعمال ايشان براي ديگران لذا بايسته است كه چگونگي مواجهه حضرت با فتنه‌ها مورد مطالعه قرار گيرد. از اين رو در اين نوشتار با بهره‌مندي از سيره عملي و مراجعه به كلمات اميرالمؤمنين به روش توصيفي و تحليلي، با تأمل در شيوه‌هاي مواجهه امام علي با فتنه‌ها، اصول حاكم بر آنها براي بكارگيري هنگام وقوع شرايطي مشابه، معرفي شده است. اين اصول از دو قسم شيوه‌هاي مواجهه با فتنه، يكي براي افراد كه شامل شيوه‌هايي چون عمل بر اساس يقين و تقوا، تمسك به قرآن و پيروي از اهل بيت پيامبر، تقويت بصيرت و پرهيز از عوامل تفرقه و ديگري براي حاكمان كه در برگيرنده شيوه‌هايي چون آرام كردن اوضاع، ترويج روحيه حق محوري، بالا بردن آگاهي و روشنگري، افشاي عوامل فتنه و در نهايت پيكار مسلحانه بدست مي‌آيد. با توجه به مشابهت حوادث در دوران‌هاي مختلف، دانستن اين اصول در مقابله با فتنه‌هاي جديد و خنثي كردن آنها، تأثير به سزايي دارد.