تاثير هوش اخلاقي بر رهبري اثرگذار با نقش ميانجي‌‌گري رشد اخلاقي

هوش اخلاقي ظرفيت و توانايي درك چيزهاي خوب از چيزهاي بد است و از ديدگاه هوش عملي، اين ظرفيتها در يك فرآيند آموزشي به ارزش‌ها و اخلاق تبديل مي‌شوند، هدف از اين مطالعه بررسي تاثير هوش اخلاقي بر رهبري اثرگذار با نقش ميانجي‌‌گري رشد اخلاقي مي باشد. جامعه مورد نظر در اين پژوهش كليه كاركنان و كادر درمان بيمارستان امام حسين (ع) كه تعداد 350 نفر برآورد شده است، با توجه استانداردهاي فرمول كوكران تعداد 183 نفر به عنوان حجم نمونه در نظر گرفته شده است، روش نمونه‌گيري تصادفي به صورت طبقه‌اي و نسبي و ابزار مورد استفاده پرسشنامه هاي استاندارد مي باشد كه با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ پايايي هريك از سه پرسشنامه بالاتر از 0.7 به دست آمده كه نشان دهنده پايايي مناسب ابزار مورد نظر بوده و روايي ابزار نيز توسط اساتيد مورد تاييد قرار گرفته است.يافته هاي تحقيق نشان دهنده آن است كه،هوش اخلاقي بر رهبري اثر گذار كادر درمان بيمارستان امام حسين(ع) تاثير مثبتي دارد و همچنين رشد اخلاقي به عنوان يك متغير ميانجي نقش مثبت و معناداري را پياده كرده است. با افزايش سطح هوشياري اخلاقي مديران در سطوح مختلف توانايي آنها در رهبري اثرگذار تقويت مي‌شود.