توسعه فرهنگ ديجيتال پيش نياز رهبري ديجيتال در صنعت 4.0

صنعت 4.0 عبارتي است كه انقلاب صنعتي چهارم را نمايندگي نموده و به تحولات سريع در طراحي، توليد و عمليات و خدمات در سيستمهاي ساخت و توليد مبتني بر فناوريهاي نوين همچون هوش مصنوعي و اينترنت اشيا اشاره مي نمايد. جهت بهره مندي از فناوريهاي صنعت 4.0، سازمانها ميبايست در ايجاد مجموعه اي از قابليتها در ابعادي همچون: داده و اتصال، تحليل گري و هوشمندسازي، همگرايي دنياي سايبر و دنياي فيزيكي و تعامل انسان- ماشين، سرمايه گذاري نمايند. در اين مقاله ابعاد انساني صنعت 4.0 مورد نظر قرار گرفته است. بدين جهت تئوري هاي رفتاري رهبران كه بر مطالعه رفتارهاي ويژه يك رهبر متمركز هستند، مورد تحليل و بررسي قرار مي گيرد . با مشاهده رفتار رهبر مي توان تاثيرات رهبري او را پيشگويي نمود و ميزان نيل به موفقيت او را تعيين نمود. در اين مقاله يك ماتريس دو بعدي براي سبك رهبري 4.0 معرفي شده است كه در آن محورx نمايانگر سطح تمايل به نوآوري / تكنولوژي بوده و محور y نمايانگر ميزان تمايل به مردم مي باشد. براين اساس چهار گونه سبك رهبري براي صنعت 4.0 تعريف شده است كه عبارتند از : تازه كار، اجتماعي، فناورانه يا ديجيتال. رهبر ديجيتال 4.0 بالاترين سطح قابل دسترس در هر دو بعد مورد بررسي در ماتريس رهبري 4.0 را برخوردار ميباشد.