نقش تعارضات درون‌سازماني در سازمان هاي آب منطقه اي و جهاد كشاورزي در باور مردم محلي نسبت به مديريت مشاركتي منابع آب (مطالعه موردي: دشت مهيار جنوبي، استان اصفهان)

يكي از اركان مديريت مشاركتي منابع آب، بعد سازماني آن مي باشد. دراين‌خصوص نقش دو سازمان آب منطقه‌اي و جهاد كشاورزي با مأموريت‌ها و اهداف مختلف و بعضاً متعارض به سبب ارتباط گسترده با كشاورزان و صاحبان و شركا چاه ها بسيار پررنگ است. در اين مقاله كه حاصل مصاحبه نيمه باز با كشاورزان و چاه داران دشت مهيار جنوبي اصفهان است به فهم باورها و تجارب مشاهده شده مردم محلي از تعامل با اين دو سازمان و تعارضات و مشكلات بين آنها در عرصه هاي اجرايي و تصميم گيري پرداخته شده است. باورها و تجاربي كه قبل از هر اقدام سازماني نقش مهمي در باور و مشاركت مردم با اين سازمان ها در مديريت منابع آب دارد. اقدامات نامناسب و ناسنجيده اين سازمان ها در گذشته، ناكارآمدي مديريتي و تخصصي، بروكراسي زياد، فساد اداري، عدم نگاه بلندمدت، عدم پاسخ گويي و عمل به وعده ها و همچنين اختلافاتي كه بين آنها وجود دارد، از جمله موانع عمده اعتماد مردم به اين سازمان ها است