تبيين مفهوم «پيشرفت» در الگوي اسلامي ايراني پيشرفت

امروزه تمام جنجال و هياهويي كه در نظام جهاني در حوزه­ي تئوريك وجود دارد بر سر ايدئولوژي‌هاي مختلف براي اداره­ي بشر مي‌باشد. معضل اصلي مطرح شده در اين حوزه اين است كه آيا تئوري‌هاي توسعه مي‌توانند سعادت بشر را رقم بزنند يا خير. از سوي ديگر در اسلام مسأله­ي «تعالي» مطرح است. حال اين پرسش پيش مي‌آيد كه مسأله­ي تعالي را چطور بايد بر بتابيم و ماهيت تعالي را به چه نحو بايد ببينيم، و اينكه تعالي در نسبت با توسعه به چه معناست و داراي چه مختصاتي است، و در يك كلام در نظام اسلامي اين دو مفهوم از چه جايگاهي بايد برخوردار باشند به نحوي كه دنيا و عقباي جامعه به موازات هم تضمين شود. با توجه به نارسايي مكاتب و الگوهاي غربي و عدم تبيين و طراحي مدل بومي مشخص، ضرورت تبيين الگويي جامع، با پشتيباني منابع غني اسلامي بيش از پيش خودنمايي مي‌كند. قرآن به عنوان اصلي‌ترين منبع اسلام، سرشار از مفاهيمي است كه مي‌توان از آن‌ها در جهت بومي كردن سيستم اداره­ي جامعه­ي اسلامي بهره برد. «رُشد» يكي از مفاهيم قرآني است كه در اين مقاله به آن‌ پرداخته شده و با محور قرار دادن اين مفهوم، به تعريفي صحيح از واژه­ي پيشرفت در الگوي اسلامي ايراني پيشرفت رسيده­ايم.