تدوين نقشه راه پيشرفت به روش آينده نگري براي فناوري (Technology foresight)

عموماً (TF)Technology foresight به تعيين اولويت­هاي علمي و فناوري وضع موجود به كمك تخمين فرضي توسعه اقتصادي و اجتماعي در آينده اطلاق مي­شود. با وجود اين TFبه پيش­بيني فرضي توسعه علمي و فناوري در آينده و ارزيابي تاثيرات اجتماعي فناوري­هاي جديد و شناخته شده اطلاق مي­گردد. بالاخره TF در يك مقياس وسيع و كلي ابزاري براي ارزيابي فعاليت­هاي مربوط به آينده مي­باشد. به طور كلي براي شناخت و ادراك بهتر از وضعيت خود در آينده و تعيين تغييرات احتمالي لازم جهت بهبود آن پيش­گويي بعمل مي­آيد كه قادر است برنامه­ريزان و سياستگذاران كشور را در مسيري جهت­دار بسوي آينده هدايت نمايد پيش از اينكه آنها اقدام به عكس العمل­هاي عجولانه و ديررس نمايند. اگر به كمك اين پيش­گويي سياستگذاران بتوانند تصوير خيلي دقيق از آينده ترسيم و به دنبال آن تصميم خود را اصلاح نمايند، برتري TF نسبت به روش­هاي ديگر اثبات خواهد شد. بنابراين مي­توان گفت كه اساس روش TF عبارت است از ارزيابي تهديدها و فرصت­ها به روش منظم يافته­اي است كه ما را به تدوين راهبردي و برنامه­ريزي جهت مواجهه با نيازهاي آينده هدايت مي­كند. اين مقاله با مروري بر روش­هاي رايج TF به تدوين اولويت هاي نقشه راه پيشرفت مي­پردازد. در ادامه مقاله سخنران با ارائه مطالعه موردي نقشه راه كشور كره به تشريح عمليات اجرايي تدوين نقشه راه مي­پردازد.