تأملي بر آموزش تاريخ با روش تدريس بديعه پردازي

علم تاريخ از جمله كهن‌ترين علومي است كه موردتوجه مردمان باستان قرارگرفته و مجموعه اي از تعليمات پرورشي و آينده نگرانه را در درون خود دارا مي باشد. درحالي كه با توجه به افزايش ميزان توجه دولت هاي جهاني به امر آموزش تاريخ در مدارس، كيفيت تدريس اين علم به اين ميزان رشد نكرده و خصوصيت هاي مختلف آن مورد غفلت واقع شده است. ساليان طولاني روش هاي تدريس سنتي تنها روش تدريس تاريخ به شمار مي رفتند كه انگيزه، تفكر و علاقه دانش آموزان را مورد توجه قرار نمي-دادند و از كاربردهاي مختلف اين علم مي كاستند. بر اين اساس نياز به بهره گيري از روش هاي نوين در عرصه تدريس بيش از بيش موردتوجه متخصصان آموزشي قرارگرفته است. در اين جهت روش تدريس بديعه پردازي، يكي از روش هاي نوين تدريس محسوب مي شود كه با افزايش خلاقيت دانش آموزان، آن ها را در حل مسائل جديد، پيشرفت يادگيري، رهايي از محدوديت هاي فكري و به رشد اثربخشي امر تدريس ياري مي رساند. روش توصيفي مورداستفاده در اين نگاشته از نوع كيفي و تحليلي است كه با استفاده از ابزار فيش‌برداري براي جمع‌آوري داده ها اقدام شده است. يافته هاي مقاله با ارائه يك نمونه نشان مي دهد كه روش تدريس بديعه پردازي با توسعه خلاقيت، علاقه و توانايي هاي فكري دانش آموزان در درس تاريخ مي تواند تاثيرگذار باشد.