تأثير آموزش مهارت هاي اجتماعي بر خودكارآمدي، تنظيم شناختي هيجان و پيشرفت تحصيلي دانش آموزان دختر مقطع متوسطه

پژوهش حاضر با هدف «تأثير آموزش مهارت هاي اجتماعي بر خودكارآمدي، تنظيم شناختي هيجان و پيشرفت تحصيلي دانش آموزان دختر مقطع متوسطه» انجام شد. روش پژوهش به صورت نيمه آزمايشي با استفاده از پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري تمامي دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر قائم شهر در سال تحصيلي 99-1398 بود. نمونه پژوهش شامل 40 نفر از دانش آموزان بود كه به صورت هدفمند انتخاب شدند. نمونه ها از طريق پرسشنامه هاي خودكارآمدي شرر و همكاران (1982)، تنظيم شناختي هيجان گارنفسكي، كرايج و اسپينهاون (۲۰۰۱) و پيشرفت تحصيلي درتاج (1383) شناسايي شده و به صورت تصادفي در گروه آزمايش (20 نفر) و گروه گواه (20 نفر) قرار گرفتند. براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون هاي كولموگروف – اسميرنف و تحليل كوواريانس از طريق نرم افزار SPSS16 استفاده شد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه آموزش مهارت هاي اجتماعي سبب بهبود وضعيت خودكارآمدي، تنظيم شناختي هيجان و پيشرفت تحصيلي دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شده است.