استراتژي اقيانوس آبي و تاثير آن بررقابت پذيري سازمان ها

هدف از اين مقاله، بررسي تفكر جديدي درباره‌ استراتژي است. استراتژي و نوآوري در روشهاي مرسوم، بر خلق ايده در محدوده تعيين شده و ساختار يافته صنايع موجود تمركز دارد. مفهوم رقابت در فضاي كسب و كار، بر ذهن بسياري از مديران كسب و كار سيطره دارد. اين مديران تنها راه پيروزي و موفقيت كسب و كار خود را در پيشي گرفتن از رقبا و گرفتن سهم بيشتر از بازار تقاضاي موجود مي دانند. وقتي كسب و كارها درگير رويارويي مستقيم مي شوند، صحنه مبارزه شلوغ مي شود و همه با كاهش سهم بازار مواجه شده و سودآوري كاهش مي يابد. اما در مقابل استراتژي متفاوتي به نام اقيانوس آبي وجود دارد. در مفهوم استراتژي اقيانوس آبي، حوزه هاي كاري و خدماتي سازمان ها به دو اقيانوس تشبيه شده است. اقيانوس هاي آبي و اقيانوس هاي قرمز، اقيانوس هاي قرمز در واقع حوزه هاي شناخته شده هستند و نماد كليه صنايع و خدماتي اند كه امروزه موجود بوده و سازمان ها در آن به رقابت مي پردازند. اقيانوس هاي آبي نيز در واقع فضاهاي شناخته نشده حوزه هاي كاري و خدماتي هستند و نماد كليه حوزه هايي مي باشند كه در حال حاضر وجود ندارند.