تبيين جايگاه مديريت يكپارچه شهري در تحقق مولفه هاي حكمروايي خوب

چالش اداره شهرها به واسطه گسترش شهرنشيني و گستردگي و پيچيدگي مسائل شهري نسبت به گذشته بيشتر شده است كه اين خود لزوم تغيير در نظام مديريتي و برنامه‌ريزي را انكارناپذير مي‌كند. تغيير در نظام مديريتي شهرها به منظور حل مشكلات شهري و ايجاد هماهنگي بيشتر در راستاي دستيابي به اهداف عاليه، طي دهه‌هاي اخير در سطح جهاني مطرح شده است و در اين ميان كشورهاي توسعه يافته تجربه خوبي در اين زمينه داشته‌اند و مضرات نبود يكپارچگي در سطح شهرهاي خود را تجربه كرده‌اند. اين كشورها با اصلاح و تغيير نظام‌هاي قانوني، مديريتي و برنامه‌ريزي زمينه را براي تحقق مديريت يكپارچه فراهم كرده و بستري را موجب شده‌اند كه يك برنامه‌ريز و مدير شهر با حداقل چالش روند حل مسائل شهري را به پيش مي‌برد. در حالي كه كشورهاي توسعه يافته به نتايج مطلوبي در اين خصوص دست يافته‌اند، زيرساخت‌هاي لازم براي تحقق مديريت يكپارچه در كشورهاي در حال توسعه چندان مورد توجه نيست؛ اين كشورها صرفاً مديريت يكپارچه را در سطح محافل علمي، مديريتي و قانون گذاري مطرح مي‌كنند، اما اقدامات عملي براي پياده سازي آن انجام نشده است. در كشور ما نيز چند سالي است اعمال چنين رويكردي از سوي كارشناسان و متخصصان مطرح و بر ضرورت آن تاكيد مي‌شود و به همين جهت از طريق مجاري قانوني در حال پيگيري است و كلياتي نيز در اين خصوص به تصويب رسيده است.