رابطه بين مسئوليت پذيري و نشاط ذهني با اهمال كاري شغلي

هدف از انجام پژوهش حاضر تعيين رابطه بين مسئوليت پذيري و نشاط ذهني با اهمال كاري شغلي در كارمندان معاونت برون مرزي صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران بود. جامعه آماري اين پژوهش كليه كاركنان معاونت برون مرزي به تعداد 2988 نفر بودند. نمونه آماري بر اساس جدول مورگان 340 نفر انتخاب شد و با استفاده از روش نمونه-گيري طبقه اي نسبي با طبقه بندي جامعه آماري بر اساس شبكه هاي خبري و سپس انتخاب نمونه بر اساس نسبت هر طبقه انتخاب شدند. جهت گردآوري اطلاعات از پرسشنامه نشاط ذهني حالتي ريان و فردريك (1997)، پرسشنامه مسئوليت پذيري گاف (1987) و پرسشنامه اهمال كاري شغلي بديع، وظيفه دار و ساعدي (1389) استفاده شد. نتايج يافته هاي پژوهش نشان داد بين مسئوليت پذيري و اهمال كاري شغلي با ضريب همبستگي 211/0- (01/0 p) و بين نشاط ذهني و اهمال كاري شغلي نيز با ضريب همبستگي 159/0- رابطه منفي معنادار (01/0 p) وجود دارد. همچنين مسئوليت پذيري (01/0 p) و نشاط ذهني (01/0 p) توانايي پيش بيني اهمال كاري شغلي در كارمندان معاونت برون-مرزي صدا و سيماي جمهوري اسلامي ايران را دارند.