پيش بيني از خود بيگانگي تحصيلي دانش آموزان بر اساس فرهنگ مدرسه و حمايت اجتماعي ادراك شده

هدف از پژوهش حاضر پيش بيني از خود بيگانگي تحصيلي دانش آموزان بر اساس فرهنگ مدرسه و حمايت اجتماعي ادراك شده بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش حاضر دانش آموزان دوره ي دوم متوسطه در شهر تهران بود. به منظور توزيع يكنواخت نمونه، از مناطق آموزش و پرورش شهر تهران ، 2 منطقه ي 2 و 6 به تصادف انتخاب شد. در هر يك از مناطق يك مدرسه براي جمع آوري اطلاعات انتخاب شد و در هر مدرسه 60 نفر دانش آموز بطور تصادفي انتخاب شدند و مورد بررسي قرار گرفتند. لذا، نهايتا تعداد 120 دانش آموز به عنوان گروه نمونه انتخاب شدند. ابزارهاي مورد استفاده در اين پژوهش، پرسشنامه فرهنگ مدرسه الساندرو و ساد، مقياس چند بعدي حمايت اجتماعي ادراك شده(MSPSS) و پرسشنامه از خودبيگانگي تحصيلي جانسون بودند. متناسب با سطح سنجش داده ها و مفروضات آماري، از رگرسيون خطي چندگانه جهت آزمون فرضيه ها استفاده شده است. نتايج تحليل آماري نشان داد عوامل روابط دانش آموزان، روابط دانش آموزان و معلمان و فرصت هاي آموزشي با ازخودبيگانگي تحصيلي رابطه ي معنادار دارند(P 0.05). همچنين حمايت خانواده و حمايت دوستان با ازخودبيگانگي تحصيلي رابطه منفي معنادار دارد(P 0.05).