بررسي تاثير متغيرهاي رابطه‌اي فعاليت صادرات بر عملكرد صادرات در صنعت فرش ايراني

هدف از انجام اين تحقيق، بررسي تاثير متغيرهاي رابطه‌اي فعاليت صادرات بر عملكرد صادرات در صنعت فرش ايراني است. از روش توصيفي- همبستگي براي انجام اين تحقيق استفاده شده است. جامعه آماري تحقيق حاضر شامل مديران و معاونان شركت‌هاي صادركننده فرش به تعداد نامشخص مي‌باشند كه بر اساس فرمول كوكران براي جامعه نامحدود، در مجموع حجم نمونه لازم 385 نفر تعيين شدند. براي بررسي متغير‌هاي تحقيق از ابزار پرسشنامه استفاده شد كه داراي 40 سوال است. پايايي پرسش نامه‌ها به وسيله ضريب آلفاي كرونباخ تاييد شد، روايي محتوايي پرسش نامه‌ها توسط جمعي از اساتيد دانشگاه و روايي سازه آنها توسط تحليل عاملي تاييدي مورد تاييد قرار گرفت. از روش‌هاي آمار استنباطي از نوع پارامتريك، از قبيل آزمون كولموگروف اسميرنوف براي اطمينان از نرمال بودن داده‌ها و مدل معادلات ساختاري و تحليل مسير به كمك نرم افزار ليزرل جهت آزمون فرضيه‌ها استفاده شده است. مهمترين يافته‌هاي تحقيق نشان داد كه؛ سازگاري، ارتباطات و مشاركت از طريق متغير ميانجي اعتماد بر عملكرد صادرات تاثير مثبت دارد.، همچنين سازگاري، ارتباطات و مشاركت از طريق متغير ميانجي تعهد نيز بر عملكرد صادرات تاثير مثبت دارد.