سواد آموزي پيش درآمدي براي تحول و توسعه

پژوهش ها نشان مي دهد كه ارائه آموزش هاي پايه و سواد، در افزايش توانمندي و سلامت جسماني، رواني و اجتماعي و بهره مندي از شاخصي بهتر براي زندگي افراد جامعه، مؤثر است. تحول و توسعه، مفهومي فراگير و گسترده است كه تمامي ابعاد و عوامل آن شامل تحول و توسعه انساني، فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي، سياسي و زيست محيطي در هم تنيده بوده و ضروري است به صورت متناسب و متوازن برنامه ريزي و هدايت شوند. نيروي انساني به عنوان اساسي ترين عامل تحول محسوب مي شود، بنابراين براي رسيدن به تحول بايد آموزش افراد را در اولويت قرار داد. آموزش و توانمند سازي از عناصر كليدي تحول و توسعه در يك جامعه و اساس يادگيري مادام-العمر است. بنابراين سرمايه گذاري در اين حوزه، كليد فرايند تحول و توسعه محسوب مي شود. سواد آموزي به عنوان فرصتي مناسب براي كساني است كه در زمان مقرر از آن محروم بوده اند و مي تواند زمينه ساز رشد، تحول و توسعه جامعه باشد. مطالعات مختلف نشان داده است كه سواد آموزي علاوه بر پاسخگويي به نياز هاي اجتماعي و فرهنگي، نقش مهم و مؤثري دركاهش مرگ و مير كودكان، رشد كشاورزي، بهبود وضعيت روستاييان و كاهش مهاجرت به شهر ها، بهبود محيط كسب وكار، مشاركت فعال تر مردم در مسائل اجتماعي و ارتقاء سلامت عمومي داشته و نهايتاً همه اين عوامل، رشد و توسعه اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي را به همراه دارد. در اين مقاله نقش آموزش و سواد در تحول و توسعه انساني مورد بررسي قرار مي گيرد. سپس با ارائه نتايج مطالعات مختلف بين المللي و ملي، بر نقش مؤثر و اساسي سواد آموزي در تحول جامعه تأكيد شده و بر اساس اين مطالعات، توصيه هاي عملي براي كشور ارائه مي شود.