مباني شهر خلاق با رويكرد شهرسازي دانش بنيان

امروزه دانش، فرهنگ و خلاقيت اساس استراتژي‌هاي شهرها براي توسعه محلي هستند. به دنبال رويكردهاي مختلف، شهرها تلاش مي‌كنند تا دانش و خلاقيت را در مناطق شهري به جهت كاهش اثرات نامطلوب الگوهاي سنتي ناكارآمد توسعه دهند. و بر پايه دانش و خلاقيت خود ، توسعه شهري نوين را تعريف و تقويت كنند. شهرها امروزه در رقابتي تنگاتنگ براي احراز جايگاهي جهاني و منطقه اي هستند و رقابت آنها بخصوص از زماني تشديد شده است كه فناوريهاي ارتباطات و اطلاعات خود را به عنوان واقعيتهاي شهري جديد ارائه كرده اند. گذار موفقيت آميز به توسعه خلاق و در عين حال مبتني بر شهرسازي دانش بنيان ، مستلزم سرمايه گذاري بلند مدت در آموزش، توسعه ظرفيت نوآور و خلاق، نوسازي زيرساختهاي اطلاعاتي و ايجاد فضاي مساعد اقتصادي نوين است. براي رقابت در سطح ملي و بين المللي شهرها به زيرساختهاي دانش، خلاقيت، افراد آموزش ديده و ماهر، تكنولوژي، زيرساختهاي الكترونيكي و پيوند با اقتصاد دانش بنيان نياز دارند. اين مقاله با شيوه توصيفي تحليلي و با تكيه بر مطالعات اسنادي به بررسي و تحليل شهرسازي دانش بنيان و تاثيرات آن بر شهرهاي خلاق پرداخته است نتايج تحقيق نشان مي هد اين رويكرد نوين توسعه شهري در بسياري از كشورهاي جهان به كار گرفته مي شود اما در كشور ما عليرغم داشتن پتانسيلهاي كافي متاسفانه هنوز زيرساختهاي لازم براي اين كار فراهم نشده و توسعه خلاق بر گرفته از اصول شهرسازي دانش بنيان به يك باور عمومي تبديل نشده است.