بهينه سازي زمانبندي خطوط حمل و نقل شهري (مطالعه موردي خط 213 -شهر تهران)

امروزه رشد شهرنشيني،افزايش جمعيت و به دنبال آن افزايش وسايل حمل و نقل شهري، باعث ايجاد تراكم و ترافيك گسترده اي در معابر شهري و بالطبع افزايش اتلاف وقت و صرف هزينه هاي سنگين براي شهروندان شده است.بدون شك مديريت زمان براي هر فردي به ويژه در دنياي امروز يك ضرورت اجتناب ناپذير و لازمه زندگي هدفمند و با برنامه است.سيستم حمل و نقل عمومي يكي از زيرمجموعه هاي حمل و نقل درون شهري است .. حمل و نقل عمومي علاوه بر افزايش ظرفيت عملكردي معابر شهري ساختاري منظم و يكپارچه را در ترددهاي شهري ايجاد مي كند.برنامه ريزي شبكه حمل و نقل همگاني در طرح جامع توسعه شهري داراي جايگاه ويژه اي است و اين جايگاه به علت بهره وري بهينه از امكانات شهري است.در پژوهش حاضر مطالعه موردي بر روي يكي از خطوط شبكه حمل و نقل عمومي انجام شده ، نواقصي در ساختار زمان بندي اين شبكه وجود داشت كه باعث اتلاف وقت مسافرين ميگرديد و سعي بر ان شد تا زمان بندي و كارآيي اين شبكه را در دو بازه زماني پرتردد و كم حجم ترافيكي مورد بررسي قرار دهيم، ودر نهايت مدلي بهينه براي بهبود عملكرد اين شبكه ارائه شد و اهداف ذكر شد.